Souvenirs

Al een tijdje had ik deze jellyrol van de collectie Etchings van 3 sisters liggen.  Vooral die stofjes waarop je de plattegronden ziet vind ik heel leuk.  Zonde om in piepkleine stukjes te knippen.
Dus op zoek naar een patroon waarbij je iets grotere stukken hebt.   Niet gevonden maar zelfbedacht.

Veel stofjes met plattegronden en gebouwen zijn gebaseerd op Parijs.  Zelfs de kleuren (rood- creme- blauw) kun je zien als de kleuren van een Franse vlag.  Vandaar dat ik een goeie kleurplaat zocht van de Eiffeltoren, mijn tekentalenten zijn niet super maar op zo'n manier kom je met vergroten / verkleinen overtrekken een heel eind en ik maakte eerste een geappliceerde eiffeltoren.

De stroken heb ik per kleur gerangschikt en dan in kleinere stukken gesneden en om daarna weer aan elkaar te naaien.  Ik heb wel rekening gehouden met de richting van de stof.  Een paar repen heb ik apart gehouden. Eerst zien hoe ver je met die repen komt, was de insteek.
De repen heb ik per kleur om het middenblok heen gezet.  Eigenlijk dus een gigantisch log cabin blok.  Om te zorgen voor de juist afmeting zijn er boven en onder een paar banen horizontaal gewoon aangezet. Om aan de gewenste afmeting van 1.40 x 2.00 m te komen heb ik gekozen voor een brede rand rondom van 20 cm.

Het naaien gaat best vlot maar het verzinnen verloopt met tussenpozen.  Op de naam Souvenirs kwam ik toen ik een bus zag staan van een bedrijf onder die naam.  Ik vond het wel passen bij die quilt want tijdens het maken dacht ik regelmatig terug aan de vakantie van mijn lief en mij in Parijs een paar jaar geleden.  Nu nog een achterkantstof zien te vinden en gaan quilten.  Dat gaat meestal ook iets minder vlot.

Grappig is dat zij ook pas een quilt maakte van dezelfde jellyrol.  Ook zij ging aan de slag met banen maken en deze weer aan elkaar zetten. 
Toevallig was ik ook voor haar rode en witte en rood-witte lapjes aan het knippen voor een lapjesruil.  Ik merkte dat mijn lapjes ook een soort souvenirs zijn (se souvenir = zich herinneren in het Frans) aan reizen en vanalles en nog wat.   Eigenlijk heel praktische souvenirs want ze nemen niet zoveel ruimte en gewicht in. 

Nobody knows about my circles...

deze zin van zangeres Krystl bleef hangen want ja, ik was bezig met mijn cirkels van de Camelot de afgelopen tijd.

Een paar foto's in de tuin want dat kan nu. (Hmm ze blijven op hun kant staan, gelukkig is dat bij deze cirkels verder niet erg)

Dat waren blok 12 t/m 15.  Nu blok 16 nog en een definitieve keuze gaan maken voor de achtergrondstof.  Zou ik het daarom uitgesteld hebben?

Rust nog maar even lekker uit in de tuin maar vanavond om half negen kan je maar beter even voor de buis hangen (of de recorder aanzetten) want dan zou op Nederland ook de Britse serie Call the Midwife komen.  Ik heb zelf deze serie op de BBC gevolgd en via de boekwinkel van mijn lief luisterboeken besteld van de drie boeken van Jennifer Worth.  En al wordt het dan een "vrouwenserie" genoemd (tja wat wil je met baby's die geboren worden en veel zwangere vrouwen en dappere vroedvrouwen in een achterstandsbuurt van de jaren 50 en een paar nonnen erbij) mijn lief kan de serie ook heel erg waarderen.

Mooie plaatjes en Ikea

Er is zoveel waar ik over kan schrijven maar een ellenlang stuk leest ook niet erg lekker.  Een andere keer dus de DOW tentoonstelling en over wat projecten waar ik mee bezig ben.  De laatste tijd heb ik zo'n afmaakstemming en vreemd genoeg kan ik nog steeds geen geschikte stofjes kiezen voor een project waarmee ik zou willen beginnen.  Herkenbaar?  Ach dan is zoveel om  af te maken best handig.

Eigenlijk had ik een voor en na foto moeten maken van de rozenboog.  Vandaag hebben mijn lief en ik geworsteld met deze struik (climbing iceberg van 5 jaar oud).  Meteen maar vrij hoge palen gekozen zodat je er makkelijk onderdoor kan.  En de roos kan meteen weer doorgroeien.

Op zich was ik redelijk tevreden met het opruimsysteem wat ik bedacht had voor m'n lapjes.  Ik had bakken op kleur die in deze gele Hemnes linnenkast staan. Natuurlijk werd dat al weer meer dan er eigenlijk goed in past.

Toen kwam er dit blogje van haar voorbij en ik had de hele week het idee van zo'n kast in m'n hoofd.  M'n lief vond het ook een mooi idee dus gingen we naar Ikea om een kast die we mooi vonden te kopen en een reeks van die bakjes erbij.  Nu nog wat netter indelen maar ik kan nu alles makkelijk vinden en in een lade-oogopslag zie je wat je hebt.  Ook minder ruimteverlies dan bij de dozen. ;)

In de gele kast staan nu nog een paar dozen met lapjes die er niet meer in pasten (de kaffe fassett stofjes), een mand met de Sarah Morrell quilt BOM die ik nog moet maken,  een mand met "affe tops" en heel mooi : m'n affe quilts.  Deze kast vol met affe quilts is een droom.

Maar het volgende wil ik ook graag met jullie delen.  Deze haakjes zijn ideaal om een quilt of een quiltwall mee op te hangen.  Je haalt je quiltwall of quilts er ook heel makkelijk weer af.  Handig voor als je weinig ruimte hebt of de ruimte daarna weer voor iets anders moet gebruiken (doe ik wel eens in het halletje om te fotograferen maar ja, langdurig hangen gaat niet ivm deuren).  Deze haakjes komen ook uit Ikea maar wellicht zijn er meer winkels die zoiets hebben.  Gordijnroede was ook iets van 2 euro dus dat zijn de kosten niet.

De laatste loodjes...

waren het spannendst.  Tenminste bij de Keep Calm & Carry on.
Toen het weer toch maar slecht bleef kwam het quilten weer even tussendoor.  De laatste baan van de tussenstroken kwam af en ik wist toen hoe ik de border wilde quilten.

Zoals je ziet mocht ik van Joris niet altijd quilten.  (De afspraak is dat ze mogen liggen op de quilts gemaakt van een jellyroll, op quilts die helemaal met de hand gemaakt zijn is het verboden terrein).

Fijn he?  Al die waardering terwijl de quilt nog niet eens af is.
Maar tegen het einde werd het opnieuw spannend : heb ik nog wel genoeg quiltgaren?  Ruim 200m garen ging er doorheen.  Ik had van ecru quiltgaren nog wel een extra rol op voorraad maar niet van zilvergrijs.

Zaterdagmiddag was ook het wassen en het drogen in de droogtrommel over en was de quilt echt af.  Helaas was het weer de afgelopen week niet dusdanig dat ik er buiten mooie foto's van kon maken dus die houden jullie nog tegoed!

Binnenkort meer want een paar vrije dagen kunnen je zoveel inspiratie opleveren en ook dat wil ik uiteraard met jullie delen!

Meer moet dat niet zijn... het verhaal van de girls

Quilts zijn een manier om een boodschap en verhalen te onthouden van de tijd dat je ermee bezig was.  De Girls is echt een quilt die me blij maakt.  Nou ja, het is nog geen quilt maar het zijn blokken.  Een heerlijk repeterend klusje wat nooit gaat vervelen omdat elk meisje een andere jurk aanheeft en de achtergrondstof maximaal voor 4 blokjes wordt gebruikt.  En elk stofje weer ergens anders gekocht is op een leuk bezoekje aan een quiltwinkel of gekregen is of ook gebruikt is in een andere quilt.

Vanmorgen was ik bij de boekpresentatie van Ludo Haers, een lokale (kookboek)schrijver.  Zijn nieuwste boek heet Meermoetaniezijn en gaat over dat je met simpele dingen al heel erg kan genieten en het gaat over ambachtelijke streekproducten.
Van een mandje met een blauw en roze klosje garen, een speldenkussen, een stofschaar en voorgeknipte stukjes stof kan ik al heel erg genieten.  Meer moet dat voor mij niet zijn.
Nou ja, zonder het zonnetje gaat genieten wat lastiger maar...

In de tuin zag ik dat er nog een rabarberplant het heeft overleefd.  Mmmm

De stokrozen waren vorig jaar allemaal opgegeten door slakken (dit jaar willen mijn lief en ik een slakkenoorlog voeren) maar hier is er gewoon weer een berg stokroosblaadjes opgekomen.  Wie weet komt dit nog goed.

De klimroos (Climbing Iceberg) doet het weer geweldig.  Geweldadig zou de rozenboog zeggen want zo'n simpele rozenboog kan deze plant niet meer aan. 

En de vlinderstruik wordt ook weer prachtig.  Nee meer moet dat niet zijn.

Maar aan de Girls zit ook nog een ander verhaal van simpel leven.  Een paar weken terug waren Spiros en Charoela uit Griekenland op bezoek.  Spiros gaat bijna op pensioen en omdat hij bij een goede rederij werkte heeft zijn gezin niet zo'n erge last van de crisis.  Maar dat is niet overal zo en gaat niet op voor alle Griekse vrienden.
Maar wat heb je aan het paradijs zonder goed gezelschap is hun vraag.  Goed gezelschap, een hapje en een drankje, dat is waar je van kan genieten.  Meermoetaniezijn.

Goed gezelschap is belangrijk.  Op de radio hoorde is pas iets over een onderzoek.  Zowel waar mensen het gelukkigst van werden als het ongelukkigst waren andere mensen.
Al deze meisjes strekken hun armen naar je uit voor een grote omhelzing.  Overduidelijk goed gezelschap dus en meermoetanietzijn!

Zo af en toe...

is het verstandig om even te stoppen met Dear Jane-blokjes.  Ik ervaar nu voor het eerst achteruitnaaien maar heb gemerkt dat het dan een andere keer weer beter gaat.
Dat was vooral het geval met dit blokje : Papa's Star.

Eerlijk gezegd zag ik er al tegen op voordat ik ermee begon.  Het is niet helemaal perfect geworden maar voorlopig doe ik het ermee.  Ik ging speuren in het boek van Brenda Mangis Papadakis en ik zag dat in sommige quilts er geen sterretje in de ster zat maar gewoon een stukje stof.
Voorlopig doop ik deze tot moeilijkste dear jane-blok en ik zie dat er voorlopig geen blokjes aankomen met zulke ieniemienie stukjes.

En dit sterretje ging gewoon goed, lijkt me verdacht veel op de ohio-star waar ik vorig jaar geen zin meer in had en toen steeds mis ging.  Misschien moet ik toch maar weer eens daaraan beginnen.

Pipi wilde graag deze showen.

Zoals je ziet is de eerste trip, die ik in het oranje maak ipv geel, al af en piept er al een blokje van de tweede trip tevoorschijn.

En als het nou niet lukt met de Dear Jane? Dan val ik terug op m'n jojo's en de afgelopen week op "The Girls".  Ik heb nu 25 meisjes aan elkaar gezet en over het verhaal dat daarbij ontstaat een volgende keer meer.

20X10 =

200 jojo's!  Zoveel zitten er nu aan elkaar en dan krijg je dit :
(Een haas die lekker luiert na de Pasen)

De jojo-sprei want een sprei vind ik eigenlijk een betere benaming dan quilt voor deze moet zo'n 36 bij 44 rijen jojo's groot worden.  Ik heb dus nog wel even te gaan.  Er liggen alweer z'n 160 jojo's klaar om aan elkaar gezet te worden.

Buiten is het inmiddels wel lekker warm maar ik mis nog wat kleur in de tuin.  Komt vanzelf wel.  De sprei heet in het boek van Blackbird Designs fields in bloom en ik moet zeggen dat al die jojootjes aan elkaar echt aan een veldje bloesem doen denken.

Joris komt niet tegen m'n benen aan liggen als deze sprei over me heen ligt op de chaise longue.  Ach het is ook eigenlijk de bedoeling om er onder te liggen en niet erop.  Van de week had hij ook een gekke bui.  Hij moest gewoon even achter deze quilt kruipen maar tegen de tijd dat ik de camera had was hij alweer tevoorschijn gekomen.