maandag 16 juni 2014

Ondertussen...

Wat is het al een tijd geleden dat ik nog iets geschreven heb!  Maar er is ondertussen vanalles gebeurd.  De keuken is bijna af en in de tussentijd heeft mijn lief het quiltgereedschap leren waarderen. Het witte sewline vulpotlood is veel beter zichtbaar dan een gewoon potlood en daarnet kwam hij me weer vragen om het quiltliniaal. 


De lapjes laat hij nog aan mij over maar ik vind het leuk om te zien dat hij het gereedschap nu ook gebruikt.

De grootste verandering in huis (op de verbouwingen na) is de komst van 4 krielkuikens.  Eigenlijk wilde ik grote krielkippen maar die waren er niet meer en die kuikens zijn ook zo vertederend...
Het enige nadeel is dat m'n quiltkamer nu naar dierenwinkel ruikt want ivm de katten is dat voorlopig de plek waar zij verblijven (in een grote plastic bak).  Joris en Max zien ze voorlopig nog als "snacks".  Over een paar weken krijgen ze een groter kippenhok in de tuin.


Tot nu toe ga ik gewoon even binnen "kippentv" kijken in mijn quiltkamer want het is gewoon koddig om te zien en gaat niet snel vervelen.  Fototoestel vinden ze nog een beetje eng maar hier zijn ze (vorige week; inmiddels al gegroeid) voor de Rise & Shine in wording.


We beginnen met Nicky, een van de grootste dames.

Dit is HENriette - afgekort tot Jet, lekker rustig en populair bij de andere dames.


Bonnie, een pittige tante.  Vernoemd naar Bonnie Sullivan, van wie ik het patroon Chicken & Sunflower wallhanging maakte.

En als laatste Fenna, volgens ons de jongste en nu nog niet zo fladderig als de rest.  Als je haar in je hand houdt geniet ze echt van het aaien.


De Rise & Shine gaat de goede kant op; nog de rijen aan elkaar zetten, rand eromheen en daarna is hij klaar om te quilten.  Jane ligt even stil (al die kleine blokjes op de ontwerpmuur is niet handig met kuikenhok ervoor) maar de Life is Beautifull gaat wel weer goed (heerlijk om te stitchen met dat hete weer van pas) en op koelere avonden zoals dit weekend gaat het quilten van de "Souvenirs" quilt die ik misschien wel omdoop tot Autour Paris ook vooruit.


Heel erg genoten heb ik vorige week van de les Broderie Perse van Heleni bij de Quiltster.  Leuk om weer nieuwe technieken te leren en te zien hoe Heleni het doet.  Wat er ook heel leuk was (naast het schattige winkeltje) waren de andere deelneemsters aan de cursus.  Waarvan 2 met blog en omdat ik mijn fototoestel vergeten was raad ik je aan bij Sis en Hubertine te kijken als je geinteresseerd bent in foto's van die dag. (verder zijn hun blogs ook leuk dus zowiezo een kijkje waard)  Ik heb nu in elk geval veel zin om te beginnen met de Sarah Morrel en een eigen ontwerp dus wie weet komt er binnenkort veel Broderie Perse hier voorbij.


Verder geniet ik veel van de tuin, niet eens zozeer door er veel in te zitten maar meer door ernaar te kijken.  Eerst de sering in bloei, dan de klimroos en nu de vlinderstruik, de bruidssluier, de kamperfoelie en lekker veel gele frambozen. Vandaar ook de eerste braam Ook het moestuingedeelte komt langzaam op gang.  Afwachten hoe dat wordt dit seizoen.




dinsdag 27 mei 2014

Rise & shine - en vanalles en nogwat

Zo da's lang geleden.  Maar in de tussentijd is er ook genoeg gebeurd en geleerd. 
Zomaar wat dingetjes die er speelden waren; les in free motion quilten, verven en in elkaar zetten van het kippenhok, in Amsterdam naar de Krim tentoonstelling in het en naar de Hermitage voor de tentoonstelling over de Zijderoute, nieuw zeil (vinyl op z'n Vlaams) in de keuken en nu het in elkaar zetten van nieuwe keukenkastjes zodat ik weldra een zee van opbergruimte heb in de keuken.  Allemaal leuke dingen waar ik stuk voor stuk een blogje over zou kunnen vullen.  Maar dat doe ik met al die drukte even niet.

De free motion proeflap is goedgekeurd door Max


Met Jane gaat het erg goed.  Bijna alle sashings zitten aan de blokjes (nog een half rijtje) en hier vast een beeld van na een paar rijen :



En hier weer een stukje verder :



In de tussentijd hadden we nog bezoek van de logeerhond maar op een stormachtige dag was dat absoluut geen succes.  De eerste keer dat ze kwam was het prachtig weer en kon ik veel met haar buiten lopen maar als het de hele dag regent en het beest heel zenuwachtig is en niet met katten om kan gaan ... merk ik toch echt dat ik een kattenmens ben!  Door de zenuwen van dat beest heeft Joris me op die zondagmiddag in m'n hand gebeten en ik weet dat hij in elk geval voorlopig niet naar de tandarts moet.  Zelf heb ik toen maar rust gehouden en ben ik even gestopt met het met de hand patchen.  Gewoon voor de veiligheid en om m'n hand (natuurlijk had hij de rechter te pakken) niet te overbelasten.

De lapjes op het tafelkleed wat me qua kleur inspireerde

Ik bedacht me dat ik wel al kon beginnen met dat projectje wat al even door m'n hoofd spookte en dat ik dat prima op de naaimachine kon doen.  Een bezoekje wat ik daarvoor bracht aan de Potterije in Lokeren had me al geinspireerd tot de ideale stofjes en sindsdien gaat dit projecte wat ik Rise & Shine heb gedoopt superhard.


Het blok had ik ook gekozen voor m'n sampler en de kleuren zijn gebaseerd op de kleuren van een tafelkleed wat ik bij Dille en Kamille een paar jaar geleden gekocht had.  Al langer spookte het idee van dat blok en die kleuren door m'n hoofd.  Niet echt m'n gebruikelijke kleurkeuze maar het pakt naar mijn zin leuk uit.

Heerlijk is het om dan te rekenen, te tekenen, te naaien en zoveel resultaat te zien.  Ik wil gewoon door met de sashings en de driehoeken van de zijkant.  Dus dit is even een tussendoortje en gauw komt Jane weer aan de beurt want m'n hand is alweer helemaal beter.






vrijdag 11 april 2014

Over een bloggersblokje en een "Hermelien"

Kijk zo maakte ik het blokje Nocturne :



Dit blokje stuurde ik naar Jacqueline voor haar Bloggersquilt .  Misschien leuk om te zien hoe het in een andere kleurstelling is? 

Wat heb ik leuke reacties gekregen op mijn vorige berichtje over het sashingprobleem.  Iedereen is anders en iedereen pakt dingen weer anders aan.  Ik ben (qua aanpak)  meer een Hermelien Griffel (Hermione Granger uit Harry Potter) die oplossingen graag in boeken zoekt. En dus ook de diverse winkels, tijdschriften en sites afspeurt voor tips. Voordeel is dat je het dan allemaal goed onderbouwd doet, nadeel is dat je het spontane soms een beetje kwijtraakt. 


Hoe zou Hermelien dat quilten aanpakken?  Over de Dear Jane is een hoop te vinden maar over allerlei andere quilts...

Met een boekhandelaar als partner en de winkel als onderbuur is het dan ook niet vreemd dat er overal boeken te vinden zijn en de collectie divers is.  Jullie vinden deze kast vast het leukst :

Hmm raakt al weer erg vol. Wat wil ik nog veel maken!


maandag 7 april 2014

Over sashing gesproken...

Dat gaat best vlot merk ik.  Rij A zit alweer aan elkaar en het is heerlijk om een van een flink aantal blokjes van  "koud" naast elkaar te zien worden tot een toppie.





Verbaasd ben ik naar hoeveel tijd er eigenlijk nog is gaan zitten in het weghalen van papiertjes en het op maat maken van de geappliqueerde blokjes.  Met de vierkante Dear Jane liniaal was het wel heel handig om alles goed te centreren en daarna op maat te snijden.



De blokjes heb ik dan wel binnen een jaar gemaakt maar de voorbereiding ervoor heeft flink wat langer geduurd.  Ik heb in 2008 en 2009 lessen gevolgd zodat ik kon appliqueren en gebogen naden naaien.  Want voor ik eraan begon wou ik ook het zelfvertrouwen hebben dat het me zou lukken en die 2 vaardigheden had ik nog niet.

Heel veel "voorbereiding" heb ik ook gehad door het lezen van blogs van anderen die bezig waren met Jane.  Kijken waar ze beginnen (moeilijkste eerst, gewoon bovenaan met A1, vanuit het centrum, net wat je leuk vindt of heel eigenwijs net met de laatste rij), wat voor kleurschema ze hanteren (rood-wit, allemaal William Morris stofjes, Kaffe Fassett stofjes, blauw-wit,...), hoeveel stof ze nodig hadden,...  Het kost even tijd misschien maar je leert echt gigantisch veel van blogs (en misschien nog wel meer van foto's) van anderen. 


Eind mei 2011 heb ik een stukje afgeprint van het fotoboek van het toenmalige Supergoofweblog.  Daar stond zo goed verteld hoe groot de sashings moesten zijn en hoe zij het had opglost.  Papier dubbelgevouwen en tussen het boek gestopt.  Supergoof schreef daar dat ze een malletje van paternoplaat had gemaakt (want ze werkt met een Nederlandse lineaal) en via de malletje heeft ze de verticale sashings afgetekend.  De horizontale sashing had ze gemaakt van 1 lange strook waar ze steeds de blokjes had afgetekend.

Later kwam ik op het blog van Marian een verhaaltje tegen over de manier van Mariet Soethout (klik voor het verhaaltje!) want op die manier zou je de spanning beter verdelen en scheeftrekken enz. voorkomen.  Goed opgeslagen in m'n hoofd en lang heb ik gedacht dat ik het zo zou doen.

Maar ik doe het toch anders.  Want bij Susi zag ik nog een andere manier door de foto's.  Per blok een zijkantje en een bovenkantje en dan maak je zo weer een hele rij.  Heel handig leek me dat want dan kan ik dat enge dunne randje van een kwart inch wat tussen de blokjes en de driehoekjes moet komen ook al vast maken.  Veel steunpunten hoef ik dan niet af te tekenen en hee, de kans op raar trekken is ook een stuk minder.  Voor deze manier van sahings is ook de Dear Jane vierkante lineaal heel handig want zo kan ik heel makkelijk alles aftekenen. 

En het gaat gewoon van 1 - 2 - 3!

Voor wie ook bezig is met de Dear Jane : gewoon genieten en kijk regelmatig op andere blogs want her en der zijn heel nuttige tips verspreid.  Ik heb inmiddels een aantal blogs verzameld van degenen die er nu ook mee bezig zijn (meest rechtse kolom en helemaal onderin) maar ik houd me aanbevolen als er nog meer zijn ;)   Verder kijk ik ook heel graag bij o.a. Marian, Juud en Supergoof om te zien hoe zij iets hebben aangepakt.

woensdag 2 april 2014

Hoera gelukt!

Alle 169 vierkante blokjes van de Dear Jane zijn gemaakt!
Kijk maar alle hoeken zijn dicht :

Linksbovenin

Rechtsbovenin

Linksonderin

Rechtsonderin


Paarse hoekblokje nog even apart


En het rare gat in kolom 10 is ook weg.


Het ging zo goed de laatste tijd met blokjes maken dat ik me voornam om te proberen ze allemaal af te hebben op 1 april.  Want exact een jaar geleden op 1 april besloot ik om aan deze quilt te beginnen en werden de eerste blokjes geprint en de eerste malletjes gemaakt.  Een echt blokje was er pas een paar dagen later dus anders had ik nog een paar uitloopdagjes gehad.
't Was wel pas laat gisteravond klaar maar gelukt is het.


Zo nog een totaalplaatje en dan nu aan de sashings beginnen.  Misschien een beetje saai maar dan kan ik nog eens rustig overpeinzen in wat voor kleuren ik de driehoekjes wil gaan maken enzovoort.

Want ja, het is zoals ik op dit winkelraam in Gent van het weekend zag :

maandag 10 maart 2014

Quiltinspectie...

Joris bemoeit zich de laatste dagen weer met het quilten...


 alleen 's avonds hoor, overdags is hij veel te druk bezig met "buitenspelen".

Groetjes,
Diana

woensdag 5 maart 2014

Energie

Als ik naar m'n ontwerpmuur kijk, krijg ik gewoon energie.  Al die leuke blokjes!


Er zijn er al 131 af en ik sta nog steeds versteld van het tempo.  Her en der lees ik : no pain no Jane.  Ik vraag me af of dit ook omgekeerd werk; wel pijn en dus ook veel Dear Jane blokjes?  Want dat is momenteel bij mij het geval.  Niet dat ik er hier veel over ga schrijven (heb ik geen zin in en wordt dan een beetje een vies praatje) maar doordat ik weinig energie heb voor andere dingen, krijgt Jane veel aandacht.  Bloggen iets minder maar dit keer was de vijfde een reden om het toch weer te doen.  Niet dat ik me daar altijd aan ga houden maar deze ene keer wel.

Per ring rond het centrum heb ik de blokjes uitgeprint en dan bereid ik tussendoor de malletjes voor.  Dan neem ik alle lapjes voor die kleur en dan ga ik kijken welke een groot motief hebben en welke een kleiner.  Dan kijk ik welke geschikt zijn voor een iets groter motief en welke beter een kleiner motiefje qua stof kunnen gebruiken. Daarna ga ik die knippen.  Dus niet helemaal precies afstemmen qua kleur en puzzelen welke waar het beste kan maar dus min of meer toevallig.



Soms heb ik per ongeluk 2 keer hetzelfde stofje.  Tenminste; het zelfde motiefje maar een andere kleurstelling.  Geeft ook niet, dan wordt het later leuk puzzelen  waar zie ik twee dezelfde?


Soms ga ik ook pietluttig in m'n stofjes knippen, maar niet altijd.  Sommige stofjes lenen zich toch zo daartoe.


En tot slot : de gehaakte deken.  Ik volg het blog van Tertia en kijk elke week uit naar het "huiswerk".  Ergens wil ik wel vlotter vooruit maar ik doe het niet want waarschijnlijk houd ik het langer vol als ik gewoon met de rest meedoe.  Omdat ik in de derde week zin had om meer te haken, ben ik gewoon een tweede deken gestart.


Groetjes,
Diana