Joris bemoeit zich de laatste dagen weer met het quilten...
alleen 's avonds hoor, overdags is hij veel te druk bezig met "buitenspelen".
Groetjes,
Diana
Groetjes,
Diana
maandag 10 maart 2014
woensdag 5 maart 2014
Energie
Als ik naar m'n ontwerpmuur kijk, krijg ik gewoon energie. Al die leuke blokjes!
Er zijn er al 131 af en ik sta nog steeds versteld van het tempo. Her en der lees ik : no pain no Jane. Ik vraag me af of dit ook omgekeerd werk; wel pijn en dus ook veel Dear Jane blokjes? Want dat is momenteel bij mij het geval. Niet dat ik er hier veel over ga schrijven (heb ik geen zin in en wordt dan een beetje een vies praatje) maar doordat ik weinig energie heb voor andere dingen, krijgt Jane veel aandacht. Bloggen iets minder maar dit keer was de vijfde een reden om het toch weer te doen. Niet dat ik me daar altijd aan ga houden maar deze ene keer wel.
Per ring rond het centrum heb ik de blokjes uitgeprint en dan bereid ik tussendoor de malletjes voor. Dan neem ik alle lapjes voor die kleur en dan ga ik kijken welke een groot motief hebben en welke een kleiner. Dan kijk ik welke geschikt zijn voor een iets groter motief en welke beter een kleiner motiefje qua stof kunnen gebruiken. Daarna ga ik die knippen. Dus niet helemaal precies afstemmen qua kleur en puzzelen welke waar het beste kan maar dus min of meer toevallig.
Soms heb ik per ongeluk 2 keer hetzelfde stofje. Tenminste; het zelfde motiefje maar een andere kleurstelling. Geeft ook niet, dan wordt het later leuk puzzelen waar zie ik twee dezelfde?
Soms ga ik ook pietluttig in m'n stofjes knippen, maar niet altijd. Sommige stofjes lenen zich toch zo daartoe.
En tot slot : de gehaakte deken. Ik volg het blog van Tertia en kijk elke week uit naar het "huiswerk". Ergens wil ik wel vlotter vooruit maar ik doe het niet want waarschijnlijk houd ik het langer vol als ik gewoon met de rest meedoe. Omdat ik in de derde week zin had om meer te haken, ben ik gewoon een tweede deken gestart.
Groetjes,
Diana
Er zijn er al 131 af en ik sta nog steeds versteld van het tempo. Her en der lees ik : no pain no Jane. Ik vraag me af of dit ook omgekeerd werk; wel pijn en dus ook veel Dear Jane blokjes? Want dat is momenteel bij mij het geval. Niet dat ik er hier veel over ga schrijven (heb ik geen zin in en wordt dan een beetje een vies praatje) maar doordat ik weinig energie heb voor andere dingen, krijgt Jane veel aandacht. Bloggen iets minder maar dit keer was de vijfde een reden om het toch weer te doen. Niet dat ik me daar altijd aan ga houden maar deze ene keer wel.
Per ring rond het centrum heb ik de blokjes uitgeprint en dan bereid ik tussendoor de malletjes voor. Dan neem ik alle lapjes voor die kleur en dan ga ik kijken welke een groot motief hebben en welke een kleiner. Dan kijk ik welke geschikt zijn voor een iets groter motief en welke beter een kleiner motiefje qua stof kunnen gebruiken. Daarna ga ik die knippen. Dus niet helemaal precies afstemmen qua kleur en puzzelen welke waar het beste kan maar dus min of meer toevallig.
Soms heb ik per ongeluk 2 keer hetzelfde stofje. Tenminste; het zelfde motiefje maar een andere kleurstelling. Geeft ook niet, dan wordt het later leuk puzzelen waar zie ik twee dezelfde?
Soms ga ik ook pietluttig in m'n stofjes knippen, maar niet altijd. Sommige stofjes lenen zich toch zo daartoe.
En tot slot : de gehaakte deken. Ik volg het blog van Tertia en kijk elke week uit naar het "huiswerk". Ergens wil ik wel vlotter vooruit maar ik doe het niet want waarschijnlijk houd ik het langer vol als ik gewoon met de rest meedoe. Omdat ik in de derde week zin had om meer te haken, ben ik gewoon een tweede deken gestart.
Groetjes,
Diana
donderdag 23 januari 2014
De vaart zit erin
Geen tijd om te bloggen want... ik wil nog meer blokjes af hebben! 't Gaat de laatste tijd zo hard! Gisteren was ik opeens al bij blokje 85. En quilten is heel goed voor m'n wiskunde want 85 dat is meer dan de helft van 169 dus... dan zou ik halverwege zijn met de vierkante blokjes! Toen ik bij 75 was heb ik de stukjes geteld... 1495 stukjes had ik al. Dus nog even te gaan.
Dat had ik gewoon niet verwacht. Al helemaal niet toen ik aan de Dear Jane begon. Maar ik reken mezelf nog niet rijk hoor, vaak ontstaat een dip pas als ik op 2/3 van een quilt ben. Dus zorg ik dat de vaart erin blijft zitten en ga ik lekker door.
Misschien zit het geheim van de vaart in het feit dat ik nu voor elk blokje een van de favoriete stofjes uit een vorige quilt gebruik of net een stofje wat ik al lang koester?
Of zou het komen doordat ik in trips werk en ik steeds aan een nieuwe kleur wil beginnen waar ik weer nieuwe lapjes voor uit mag kiezen?
M'n map waarin ik de patronen uitgeprint met de Dear Jane software bewaar samen met de getekende malletjes sleep ik heen en weer. Gaat ook regelmatig mee naar m'n kantoorbaan waar ik tussen de middag de malletjes maak of knip. Naar m'n naaikamer waar ik in het weekend de stofjes knip en naar de chaise longue waar ik tijdens het tv kijken luisteren de blokjes in elkaar zet.
Pas weer nieuwe achtergrondstof besteld want de 2 meter die ik had liggen naderde het einde. Toen heb ik meteen ook de Dear Jane linealen mee besteld. Ik dacht dat die alleen voor de driehoeken waren maar ook voor de vierkantjes is er een speciaal lineaal. Wordt in elk geval handig als ik straks de blokjes op maat wil snijden en voor de sashings.
En dan nu weer verder met Jane en wie weet vind ik morgen op uitstap naar Amsterdam nog iets wat ik in mijn Jane wil verwerken.
P.S. Zie net dat Supergoof er weer is, weekend kan niet meer stuk!
Dat had ik gewoon niet verwacht. Al helemaal niet toen ik aan de Dear Jane begon. Maar ik reken mezelf nog niet rijk hoor, vaak ontstaat een dip pas als ik op 2/3 van een quilt ben. Dus zorg ik dat de vaart erin blijft zitten en ga ik lekker door.
Misschien zit het geheim van de vaart in het feit dat ik nu voor elk blokje een van de favoriete stofjes uit een vorige quilt gebruik of net een stofje wat ik al lang koester?
Of zou het komen doordat ik in trips werk en ik steeds aan een nieuwe kleur wil beginnen waar ik weer nieuwe lapjes voor uit mag kiezen?
M'n map waarin ik de patronen uitgeprint met de Dear Jane software bewaar samen met de getekende malletjes sleep ik heen en weer. Gaat ook regelmatig mee naar m'n kantoorbaan waar ik tussen de middag de malletjes maak of knip. Naar m'n naaikamer waar ik in het weekend de stofjes knip en naar de chaise longue waar ik tijdens het tv kijken luisteren de blokjes in elkaar zet.
Pas weer nieuwe achtergrondstof besteld want de 2 meter die ik had liggen naderde het einde. Toen heb ik meteen ook de Dear Jane linealen mee besteld. Ik dacht dat die alleen voor de driehoeken waren maar ook voor de vierkantjes is er een speciaal lineaal. Wordt in elk geval handig als ik straks de blokjes op maat wil snijden en voor de sashings.
En dan nu weer verder met Jane en wie weet vind ik morgen op uitstap naar Amsterdam nog iets wat ik in mijn Jane wil verwerken.
P.S. Zie net dat Supergoof er weer is, weekend kan niet meer stuk!
donderdag 2 januari 2014
The name is Jane. Dear Jane
Klinkt lekker dramatisch he? Maar Jane heeft de wind eronder. Gisteren kwamen er maar liefst 4 blokjes af (ok, ik werk aan meerdere blokjes tegelijk; na 2 stukjes aan elkaar strijk ik en vandaar meerdere blokjes tegelijk)! De teller staat nu op 53 en daarom mag ik voor mezelf nu een soort "deeldiploma" afprinten van de CD-rom. Ik heb nu "goud"en ik ga door voor diamant. Niet dat dit heel belangrijk is maar op een of andere manier werd 50 blokjes afhebben wel een doel hierdoor en werkte het als een goede stimulans.
Tijdens de drukke kerstdagen lukte het me niet elke dag om te naaien maar verder ging nu alle tijd naar Jane. Het leuke is dat ik nu ook zie wat ik nog moeilijk vind in het naaien. Ronde vormen gaan inmiddels prima en appliqueren kan ik ook. Zelfs appliqueren op een specifieke plek, daar heb ik inmiddels een trucje voor : Roxanne Glue it baste it. Als ik met spelden werk of als ik iets oprijg om te appliqeren dan ging het bij mij altijd verschuiven maar hiermee lukt het me.
Wat ik nog beter moet oefenen zijn blokjes met van die hele dunne reepjes. Ik geef me af en toe maar gewonnen dat het niet helemaal precies doorloopt en besef me dat ik gewoon nog preciezer moet aftekenen. Quiltjail is dus niet perfect maar ja misschien heeft iemand dan maar aan de tralies lopen morrelen?
Ik heb nu meer en meer de aanwijzingen van Brenda Mangis Papadakis gelezen en zij zegt dat niemand expres een lelijk blok maakt en dat iedereen z'n best doet. Voorlopig is dat een goeie troost voor me.
Op de CD-rom (ik heb zowel boek als CD-rom en gebruik beide) staan ook tips bij elk blok. Die zoek ik nu eerst op bij blokken waarbij ik niet precies weet hoe ik eraan moet beginnen. Veel van die informatie is ook op dit blog That quilt te vinden. Daar staan ook veel handige foto's erbij. Ik kwam dit blog al een paar jaar geleden tegen en ik wist dat het me goed van pas zou gaan komen.
Blokje G12 Gloriae was een beetje een lastpak. Inzetzomen zijn normaal geen probleem maar wel als het hoekje uit een stofje bestaat, kwam ik achter. Ik heb dit opgelost door de naadjes om te vouwen en tijdelijk met lijmstift vast te plakken. Vervolgens werkte ik op een soort English paperpiecing manier om de stukjes rondom de ster af te maken. Dus probeer ik ook zelf nog wel eens iets uit en ga ik kritisch om met de tips op site en cd-rom.
Binnenkort komen weer blokjes waarbij ik -denk ik - dezelfde truc ga uithalen en ik zal proberen om dan aan foto's te denken.
Als je goed kijkt naar de foto (als je hem vergroot) dan zie je dat links op de gewone manier geprobeerd is met naaien en boven en onder zie je kleine bruine puntjes door de paperpiecing manier, die ik dus zonder papier doe ;)
Bij deze Berry baskets heb ik de indeling van achtergrond en gekleurde stof veranderd zodat ik er meer mandjes in zag. Staat leuk he?
Dan wens ik jullie nog het allerbeste voor het komende jaar en ga ik weer verder met blokjes voorbereiden want ja... Jane roept.
dinsdag 10 december 2013
In een Dear Jane stemming
En dan opeens gaat het weer in volle vaart vooruit met de Dear Jane. Ging het in de zomervakantie en vlak daarna steeds net mis, nu gaat het steeds goed en heb ik er echt lol in. Ik houd me niet meer zo strak aan eerst de ene trip af en dan pas de volgende. Dat is wel zoals ik ze uitgeprint en voorbereid heb maar ik ben ook aan mijn "roze" trip begonnen terwijl er nu nog steeds eentje van de gele niet af is (daar hoop ik van de week verandering in te brengen) maar het stoort me niet.
Zo leuk dat dit stofje nu ook in m'n Jane zit (zit ook in The Graceful Garden, The girls, de jojo's en de Life is beautiful), als je steeds een klein stukje gebruikt kom je een heel end met zo'n fat quartertje.
En deze stofjes zijn weer zo leuk omdat een drietal ervan uit een fat eight bundel komen met reproductiestofjes van de originele Dear Jane en gekocht op een vakantie in Parijs. Al dat soort leuke ervaringen komen weer boven met zulke lapjes...
Afgelopen weekend maar eens alle affe blokjes op de muur geplakt en ik was blij verrast. Het lijkt al veel meer dan ik dacht en opeens komt het ene na het andere blokje tevoorschijn. Gewoon verslavend.
Zo tussendoor is het ook heerlijk om 's avonds wat steekjes te zetten aan de Souvenirs quilt. In het centrum heb ik echoquilten uitgeprobeerd en in de log cabin banen eromheen is al een raster gequilt. Daar gaan nog een soort zigzags overheen om een nog leuker patroon te maken.
Zo nu maar eens de kerstquilts tevoorschijn halen. Want de kerststemming die heb ik nog niet maar da's niet erg : een Dear Jane stemming is een stuk praktischer!
maandag 11 november 2013
Snoepjes van blokken...
Op quilt gebied heb ik nu last van het rood-wit-roze virus. Voor de goede orde : dat vind ik niet erg. Zeker niet als ik het resultaat zie van wat ik al af heb van de Life is Beautiful quilt.
Op de een of andere manier trek ik de laatste maanden heel erg naar rood, wit en roze. Rode koffiekopjes gekocht, rode ovenwanten, 't valt me opeens op. Maar wat het meeste is aangegroeid is de hoeveelheid rode lapjes, ik denk dat ik ze niet eens allemaal zal kunnen verwerken in deze quilt. Kijk maar wat ik gisteren meenam uit De Potterije in Lokeren.
Als ik lapjes ergens heb gekocht, zet ik ze thuis meestal meteen op de foto met een briefje van de desbetreffende winkel erbij. Als ik dan meer nodig heb van een bepaald lapje weet ik tenminste waar ik moet zoeken en door het digitale fototoestel weet ik ook wanneer het gekocht is. Voor sommige mensen komt dit heel georganiseerd over, zelf vind ik dat wel meevallen.
Na het fotograferen en even koesteren en aaien, mogen de lapjes in bad. Samen met een paar lapjes van dezelfde kleur doe ik ze in een teiltje (afwasteiltje) met warm water en een beetje azijn. Dat fixeert de kleuren goed. Daarna krijgen ze nog zo'n bad maar dan met een klein beetje wasmiddel. Zeker met rode lapjes nodig en het maakt dan niet uit welk merk (m.a.w. ook Moda-lapjes zijn gevaarlijk!) ze geven allemaal wat af en krimpen ook een beetje. Na het hangen aan de waslijn worden de lapjes gestreken en opgevouwen en dan mogen ze de kast in.
En als zo'n lapje dan geluk heeft mag het in een project waar ik mee bezig ben. Soms wordt een project even een UFO en dan liggen de lapjes voor dat project bij elkaar in een doos in de kast. Die mogen dan eigenlijk niet in een ander project tot die UFO af is... Maar met deze gaat het helemaal anders. Ik snuister nu ook bij oude projecten, een bloemblaadje is niet zo groot en ik kan toch al een stukje afsnijden voor de Life is Beautiful? En nu ik meer achtergrondstofjes nodig heb, heb ik zelfs dat geleend van een eerder project. Ik houd me ineens niet meer aan m'n eigen regels...
En wat zegt de quilt dan? Never regret something that made you smile.
Desalniettemin blijven het snoepjes van blokken, al zeg ik het zelf. Heerlijk om aan te werken. Heerlijke herhaling (want steeds rood, steeds zelfde soort appliceren) en heerlijke afwisseling want steeds een andere achtergrondstof (laat ik maximaal 4 keer herhalen) en steeds weer een ander combinatie van bloemetjes. Ik vraag me af hoe lang het rood-wit-roze virus aan zal houden, hopelijk lang genoeg om de quilt in een ruk af te krijgen.
Zoals je ziet zijn er nu 14 blokken klaar met appliceren, die moeten nog op maat geknipt worden en de achterkant moet nog weggeknipt worden. Maar dat doe ik pas als ik de blokken aan elkaar ga zetten.
Op de een of andere manier trek ik de laatste maanden heel erg naar rood, wit en roze. Rode koffiekopjes gekocht, rode ovenwanten, 't valt me opeens op. Maar wat het meeste is aangegroeid is de hoeveelheid rode lapjes, ik denk dat ik ze niet eens allemaal zal kunnen verwerken in deze quilt. Kijk maar wat ik gisteren meenam uit De Potterije in Lokeren.
Als ik lapjes ergens heb gekocht, zet ik ze thuis meestal meteen op de foto met een briefje van de desbetreffende winkel erbij. Als ik dan meer nodig heb van een bepaald lapje weet ik tenminste waar ik moet zoeken en door het digitale fototoestel weet ik ook wanneer het gekocht is. Voor sommige mensen komt dit heel georganiseerd over, zelf vind ik dat wel meevallen.
Na het fotograferen en even koesteren en aaien, mogen de lapjes in bad. Samen met een paar lapjes van dezelfde kleur doe ik ze in een teiltje (afwasteiltje) met warm water en een beetje azijn. Dat fixeert de kleuren goed. Daarna krijgen ze nog zo'n bad maar dan met een klein beetje wasmiddel. Zeker met rode lapjes nodig en het maakt dan niet uit welk merk (m.a.w. ook Moda-lapjes zijn gevaarlijk!) ze geven allemaal wat af en krimpen ook een beetje. Na het hangen aan de waslijn worden de lapjes gestreken en opgevouwen en dan mogen ze de kast in.
En als zo'n lapje dan geluk heeft mag het in een project waar ik mee bezig ben. Soms wordt een project even een UFO en dan liggen de lapjes voor dat project bij elkaar in een doos in de kast. Die mogen dan eigenlijk niet in een ander project tot die UFO af is... Maar met deze gaat het helemaal anders. Ik snuister nu ook bij oude projecten, een bloemblaadje is niet zo groot en ik kan toch al een stukje afsnijden voor de Life is Beautiful? En nu ik meer achtergrondstofjes nodig heb, heb ik zelfs dat geleend van een eerder project. Ik houd me ineens niet meer aan m'n eigen regels...
En wat zegt de quilt dan? Never regret something that made you smile.
Desalniettemin blijven het snoepjes van blokken, al zeg ik het zelf. Heerlijk om aan te werken. Heerlijke herhaling (want steeds rood, steeds zelfde soort appliceren) en heerlijke afwisseling want steeds een andere achtergrondstof (laat ik maximaal 4 keer herhalen) en steeds weer een ander combinatie van bloemetjes. Ik vraag me af hoe lang het rood-wit-roze virus aan zal houden, hopelijk lang genoeg om de quilt in een ruk af te krijgen.
Zoals je ziet zijn er nu 14 blokken klaar met appliceren, die moeten nog op maat geknipt worden en de achterkant moet nog weggeknipt worden. Maar dat doe ik pas als ik de blokken aan elkaar ga zetten.
maandag 28 oktober 2013
Jan de wind...
Eindelijk kan ik er over bloggen. Het babyquiltje is klaar en is alvast bij de toekomstige ouders. Die er gelukkig blij mee zijn.
Gisteren naar Spijkenisse gereden en dat werd een mooie omweg langs dammen omdat we op de heenweg niet over de Zeelandbrug konden (op de terugweg weer wel). Als je zo langs zee rijdt merk je dat de wind behoorlijk bezig is.
Maar dit berichtje heet niet voor niets Jan de wind. Niet dat het quiltje zo gaat heten (label komt erop als het neefje er is) maar net zoals bij elke andere quilt kwam ik weer even op zo'n punt van: hoe los ik dit op? Wat doe ik hiermee? En nu had ik natuurlijk geen tijd om het een tijdje opzij te leggen en er na een halfjaar weer aan verder te gaan.
Ik wist al heel snel dat ik de golven wilde echoquilten. Met blauw verlopend quiltgaren want dat had ik nog liggen.
Maar wat doe ik dan bij het gedeelte van het bootje? Als de rest zo flink gequilt is kan ik dat niet openlaten (ook al zegt de verpakking van de vulling dat je tot 6 inch uit elkaar kunt quilten). Ik heb daar een ecru quiltgaren gebruikt en verzon al snel een zon. Wel zo mooi om het leven met zonneschijn te beginnen. Hmmm helemaal door laten lopen? Of een wolkje aan de andere kant?
Arianne had het over een beetje golvende wolken zodat de ruimte beter gevuld werd. Nu ben ik niet super met tekenen en kreeg ik dat thuis niet helemaal naar m'n zin. Maar die golvende lijnen en het weer brachten me op het idee van "Jan de wind" en die heb ik er toen ingequilt. Hij zorgt ervoor dat het bootje de wind in de rug krijgt.
De randen heb ik eenvoudig gehouden door gewoon streepjes te quilten. Het groene stofje met al z'n krullen zorgde al voor genoeg golvende lijnen. Eerst wilde ik het geheel afbiezen met donkerblauw maar het is toch oranje geworden om het iets vrolijker te maken.
Het patroon kocht ik tijdens Saint-Marie aux Mines bij de stand van L'Atelier d'Eole. Dit patroontje heet Gloups, les p'tits poissons... en is een creatie van Delphine POHU. Ik heb het patroontje wat aangepast, meer kleurtjes gebruikt dan blauw, grijs en bruin en de afmeting is door het toevoegen van extra zee aan de onderkant en een border iets vergroot. De vis aan touwtje hoort los te bungelen maar ik dacht dat het praktischer was om deze toch maar vast te zetten. Op het voorbeeld zie ik weinig quiltwerk maar de ontwerpster gebruikt dit vooral als muurquiltjes en soms maakt ze er lekker grote kussens van.
Dit is de site : http://www.atelierdeole.com/accueil.html. Dit patroontje staat er nog niet op maar wie weet verandert dat snel.
En nu? Wel zodra het in de wasmachine zat grepen mijn handen alweer naar de Life is beautiful en de Souvenirs quilt. Heerlijk toch dat je nooit helemaal zonder hoeft te zitten.
Gisteren naar Spijkenisse gereden en dat werd een mooie omweg langs dammen omdat we op de heenweg niet over de Zeelandbrug konden (op de terugweg weer wel). Als je zo langs zee rijdt merk je dat de wind behoorlijk bezig is.
Maar dit berichtje heet niet voor niets Jan de wind. Niet dat het quiltje zo gaat heten (label komt erop als het neefje er is) maar net zoals bij elke andere quilt kwam ik weer even op zo'n punt van: hoe los ik dit op? Wat doe ik hiermee? En nu had ik natuurlijk geen tijd om het een tijdje opzij te leggen en er na een halfjaar weer aan verder te gaan.
Ik wist al heel snel dat ik de golven wilde echoquilten. Met blauw verlopend quiltgaren want dat had ik nog liggen.
Maar wat doe ik dan bij het gedeelte van het bootje? Als de rest zo flink gequilt is kan ik dat niet openlaten (ook al zegt de verpakking van de vulling dat je tot 6 inch uit elkaar kunt quilten). Ik heb daar een ecru quiltgaren gebruikt en verzon al snel een zon. Wel zo mooi om het leven met zonneschijn te beginnen. Hmmm helemaal door laten lopen? Of een wolkje aan de andere kant?
Arianne had het over een beetje golvende wolken zodat de ruimte beter gevuld werd. Nu ben ik niet super met tekenen en kreeg ik dat thuis niet helemaal naar m'n zin. Maar die golvende lijnen en het weer brachten me op het idee van "Jan de wind" en die heb ik er toen ingequilt. Hij zorgt ervoor dat het bootje de wind in de rug krijgt.
De randen heb ik eenvoudig gehouden door gewoon streepjes te quilten. Het groene stofje met al z'n krullen zorgde al voor genoeg golvende lijnen. Eerst wilde ik het geheel afbiezen met donkerblauw maar het is toch oranje geworden om het iets vrolijker te maken.
Ook de achterkant is in stijl en alle kleurtjes komen daar ook weer terug.
Dit is de site : http://www.atelierdeole.com/accueil.html. Dit patroontje staat er nog niet op maar wie weet verandert dat snel.
En nu? Wel zodra het in de wasmachine zat grepen mijn handen alweer naar de Life is beautiful en de Souvenirs quilt. Heerlijk toch dat je nooit helemaal zonder hoeft te zitten.
Abonneren op:
Posts (Atom)