donderdag 16 mei 2013

De laatste loodjes...

waren het spannendst.  Tenminste bij de Keep Calm & Carry on.
Toen het weer toch maar slecht bleef kwam het quilten weer even tussendoor.  De laatste baan van de tussenstroken kwam af en ik wist toen hoe ik de border wilde quilten.

Zoals je ziet mocht ik van Joris niet altijd quilten.  (De afspraak is dat ze mogen liggen op de quilts gemaakt van een jellyroll, op quilts die helemaal met de hand gemaakt zijn is het verboden terrein).

Fijn he?  Al die waardering terwijl de quilt nog niet eens af is.
Maar tegen het einde werd het opnieuw spannend : heb ik nog wel genoeg quiltgaren?  Ruim 200m garen ging er doorheen.  Ik had van ecru quiltgaren nog wel een extra rol op voorraad maar niet van zilvergrijs.

Zaterdagmiddag was ook het wassen en het drogen in de droogtrommel over en was de quilt echt af.  Helaas was het weer de afgelopen week niet dusdanig dat ik er buiten mooie foto's van kon maken dus die houden jullie nog tegoed!

Binnenkort meer want een paar vrije dagen kunnen je zoveel inspiratie opleveren en ook dat wil ik uiteraard met jullie delen!

zondag 5 mei 2013

Meer moet dat niet zijn... het verhaal van de girls

Quilts zijn een manier om een boodschap en verhalen te onthouden van de tijd dat je ermee bezig was.  De Girls is echt een quilt die me blij maakt.  Nou ja, het is nog geen quilt maar het zijn blokken.  Een heerlijk repeterend klusje wat nooit gaat vervelen omdat elk meisje een andere jurk aanheeft en de achtergrondstof maximaal voor 4 blokjes wordt gebruikt.  En elk stofje weer ergens anders gekocht is op een leuk bezoekje aan een quiltwinkel of gekregen is of ook gebruikt is in een andere quilt.


Vanmorgen was ik bij de boekpresentatie van Ludo Haers, een lokale (kookboek)schrijver.  Zijn nieuwste boek heet Meermoetaniezijn en gaat over dat je met simpele dingen al heel erg kan genieten en het gaat over ambachtelijke streekproducten.
Van een mandje met een blauw en roze klosje garen, een speldenkussen, een stofschaar en voorgeknipte stukjes stof kan ik al heel erg genieten.  Meer moet dat voor mij niet zijn.
Nou ja, zonder het zonnetje gaat genieten wat lastiger maar...


In de tuin zag ik dat er nog een rabarberplant het heeft overleefd.  Mmmm


De stokrozen waren vorig jaar allemaal opgegeten door slakken (dit jaar willen mijn lief en ik een slakkenoorlog voeren) maar hier is er gewoon weer een berg stokroosblaadjes opgekomen.  Wie weet komt dit nog goed.

De klimroos (Climbing Iceberg) doet het weer geweldig.  Geweldadig zou de rozenboog zeggen want zo'n simpele rozenboog kan deze plant niet meer aan. 

En de vlinderstruik wordt ook weer prachtig.  Nee meer moet dat niet zijn.

Maar aan de Girls zit ook nog een ander verhaal van simpel leven.  Een paar weken terug waren Spiros en Charoela uit Griekenland op bezoek.  Spiros gaat bijna op pensioen en omdat hij bij een goede rederij werkte heeft zijn gezin niet zo'n erge last van de crisis.  Maar dat is niet overal zo en gaat niet op voor alle Griekse vrienden.
Maar wat heb je aan het paradijs zonder goed gezelschap is hun vraag.  Goed gezelschap, een hapje en een drankje, dat is waar je van kan genieten.  Meermoetaniezijn.


Goed gezelschap is belangrijk.  Op de radio hoorde is pas iets over een onderzoek.  Zowel waar mensen het gelukkigst van werden als het ongelukkigst waren andere mensen.
Al deze meisjes strekken hun armen naar je uit voor een grote omhelzing.  Overduidelijk goed gezelschap dus en meermoetanietzijn!

maandag 22 april 2013

Zo af en toe...

is het verstandig om even te stoppen met Dear Jane-blokjes.  Ik ervaar nu voor het eerst achteruitnaaien maar heb gemerkt dat het dan een andere keer weer beter gaat.
Dat was vooral het geval met dit blokje : Papa's Star.


Eerlijk gezegd zag ik er al tegen op voordat ik ermee begon.  Het is niet helemaal perfect geworden maar voorlopig doe ik het ermee.  Ik ging speuren in het boek van Brenda Mangis Papadakis en ik zag dat in sommige quilts er geen sterretje in de ster zat maar gewoon een stukje stof.
Voorlopig doop ik deze tot moeilijkste dear jane-blok en ik zie dat er voorlopig geen blokjes aankomen met zulke ieniemienie stukjes.



En dit sterretje ging gewoon goed, lijkt me verdacht veel op de ohio-star waar ik vorig jaar geen zin meer in had en toen steeds mis ging.  Misschien moet ik toch maar weer eens daaraan beginnen.



Pipi wilde graag deze showen.


Zoals je ziet is de eerste trip, die ik in het oranje maak ipv geel, al af en piept er al een blokje van de tweede trip tevoorschijn.

En als het nou niet lukt met de Dear Jane? Dan val ik terug op m'n jojo's en de afgelopen week op "The Girls".  Ik heb nu 25 meisjes aan elkaar gezet en over het verhaal dat daarbij ontstaat een volgende keer meer.



maandag 15 april 2013

20X10 =

200 jojo's!  Zoveel zitten er nu aan elkaar en dan krijg je dit :
(Een haas die lekker luiert na de Pasen)


De jojo-sprei want een sprei vind ik eigenlijk een betere benaming dan quilt voor deze moet zo'n 36 bij 44 rijen jojo's groot worden.  Ik heb dus nog wel even te gaan.  Er liggen alweer z'n 160 jojo's klaar om aan elkaar gezet te worden.

Buiten is het inmiddels wel lekker warm maar ik mis nog wat kleur in de tuin.  Komt vanzelf wel.  De sprei heet in het boek van Blackbird Designs fields in bloom en ik moet zeggen dat al die jojootjes aan elkaar echt aan een veldje bloesem doen denken.

Joris komt niet tegen m'n benen aan liggen als deze sprei over me heen ligt op de chaise longue.  Ach het is ook eigenlijk de bedoeling om er onder te liggen en niet erop.  Van de week had hij ook een gekke bui.  Hij moest gewoon even achter deze quilt kruipen maar tegen de tijd dat ik de camera had was hij alweer tevoorschijn gekomen.


dinsdag 9 april 2013

Hoi Jane!

Ze kon het bijna niet geloven, dacht op 1 april zelfs dat het een aprilgrap was maar ik hakte de knoop door en besloot te beginnen aan de Dear Jane en Jane is nu in haar nopjes.

Met wijze raad en vooral nuchterheid staat ze me bij.  Wat voor stofjes en mijn wens om origineel te zijn (er zijn al zoveel variaties op de Dear Jane; rood-wit, rood-blauw, Kaffe Fassett stofjes, William Morris stoffen) en toch het effect van die quilt behouden. 
Jane zag de Dear Jane stofjes die ik al jaren geleden bij Inez in Parijs kocht.  Zo, dat heb je vast niet voor niets gedaan en zo lang bewaard.  Spijker op z'n kop, ik heb die lapjes al die tijd bewaard voor een Dear Jane, dan ga ik die ook gebruiken.  Dan is het ook leuk om die van het Victoria & Albert erbij te nemen en enthousiast zochten we in de dozen naar mooie cival war stofjes.


Wat doe ik met de achtergrondstof.  Die moet ik nog gaan kopen of overal een andere?  Jane moet lachen, "gemaakt in war time" dus wat maak je je druk over overal dezelfde achtergrondstof gebruik wat je hebt. 

Geinteresseerd kijkt Jane toe als ik de geprinte blokjes (van de Dear Jane cd-rom) in insteekhoesjes stop in de volgorde van de verschillende trips.  Ik maakt een overzicht van welke kleur een blokje moet hebben en knip de malletjes voor een paar blokjes die ik vorig jaar zomer al eens tekende uit en doe ze erbij.  Allemaal razend interessant voor Jane.


Blokjes knippen en het naaien kan beginnen.  Had ik met de Camelot het idee dat ik ronde vormen nu wel voldoende geoefend had, bij het eerste blokje viel mijn ervaring me toch tegen.  In dit formaat gaat het allemaal heel anders.


Maar ziehier G7- Indianapolis.  Het centrale blokje, in een groen lapje wat een reproductie is van Jane's origineel. Jane heeft vriendschap gesloten met m'n pluche grut en ze beloofd allemaal eens op de foto mogen met een blok. 

Joris komt voorlopig wat Jane betreft nog niet aan de beurt.  We betrapten hem zomaar op tafel.  Ok, ik snapte het zonnetje wat lekker op die tafel scheen en er lagen ook nog eens lapjes.  Gelukkig was hij snel tevreden met een stoel met proeflap van het machinale quilten.

Ik durfde lange tijd niet te beginnen aan deze quilt eerst omdat naar mijn idee niet voldoende ervaring had en alle technieken beheerste, later omdat ik nog zoveel UFO's heb en bang ben dat dit ook een UFO wordt en anderzijds bang dat ik niets anders meer wil dan Dear Jane blokjes maken.  Ach, 't zal allemaal wel loslopen.

ps Ik kwam vandaag toevallig hier een filmpje tegen over het maken van een scalloped border.  Ik plaats hier de link. http://video.fonsandporter.com/videos/0013_scalloped-quilt-border-video-lesson/?utm_source=LOQI&utm_medium=email&utm_campaign=Newsletter20130409

donderdag 4 april 2013

Jo-jo-oogst


Ziehier de jojo-oogst van zondag tot dinsdag.  Jojo's maken tijdens de verjaardag ging erg goed, er zijn er toen wel zo'n 45 gemaakt.  De andere dagen (en vandaag ook) zo'n 6tal.


Jojo's aan elkaar zetten is een iets tijdrovender karweitje.  Inmiddels zitten er zo'n 100 aan elkaar.  Het leuke is dat als je er een andere lap onder legt, het er weer heel anders uit kan gaan zien.


Joris heeft het minder op met de jojo's.  Max ook al niet.  Mijn quiltinspecteurs vinden dit geen echte quilts en kruipen liever onder een quilt die nog verder af gequilt moet worden.



zaterdag 30 maart 2013

Yo-yo convert

Een paar weken geleden werd ik opeens een yo-yo convert.  Eerst vond ik niet veel aan die jojootjes maar toen ik weer eens bladerde in "Lovina's Pressed Flowers", een boek van Blackbird Designs, werd ik opeens geraakt door die quilt.


In het boek wordt de quilt Field of Blooms genoemd en er staat bij : ontworpen en gemaakt door een fantastische en heel geduldige vrouw in de jaren 1930-40.  In het verhaaltje wat bij het patroon staat vertelt Alma dat ze eerst iets had van waar gaan we nu heen?  Een jojoquilt?  Maar Barb wist haar te overtuigen dat deze antieke quilt geweldig zou zijn om te fotograferen.  Jojo-quilt uitgespreid op een bed en Alma was om (een yo-yo convert noemt ze dit).


Ik was opeens ook om en dat gebeurde een paar dagen voor de Supergooftrunkshow.  Ik besloot om maar zo snel mogelijk zo'n jojo-maker op de kop te tikken (meteen geslaagd bij de Parel)  en toen ging het heel hard.  Ik probeer me ook te houden aan de volgende raad die Alma erbij schreef:
We geven je dit patroon omdat we weten dat je er ook een zult willen hebben.  Je enige hoop om deze quilt te maken is een tasje met cirkels met je meedragen waarheen je ook gaat.  Je moet beloven  er 6-8 per dag te maken.  Je zult een geheim lid zijn van de yo-yo girls.  Na 264 dagen heb je genoeg jojo's om deze quilt te maken. Quilten en binding toevoegen is niet nodig.  Eens je het benodigde aantal jojo's hebt en ze hebt vastgezet is je quilt compleet.


Dit koffertje gaat nu met me mee.  Naar het werk (in de pauze krijg ik er zo'n 4 voor elkaar) en zoals afgelopen donderdag naar familie.  Dat was even minder leuk omdat het voor een begrafenis (schoonfamilie aan schoonfamilie kant dus niet iemand die ik goed kende)  was maar toen we later bij m'n andere schoonzusje thuis waren konden er weer wat jojo's gemaakt worden in afwachting van het afhalen bij de Chinees. Morgen is er weer een verjaardag en m'n schoonzusje vond dat ik dan aardig productie kan draaien.  Gek he?  Ze gaan er gewoon van uit dat ik het dan weer meeneem en niemand er mee zal zitten.

Ik zet de jojo's in groepjes van 25 aan elkaar en er zijn nu al zo'n 3tal van die blokken en een vierde op komst (5 rijtjes van 5).  Ik heb al zo'n 170 jojo's klaar (ik sprak de vorige keer niet voor niets over m'n nieuwste verslaving) en er zijn zeker al 500 cirkels geknipt.


Door het nare van een begrafenis had ik wel de gelegenheid om voorafgaand nog even te stoppen in Zwijndrecht bij Aztec-Rose.  Geweldig geholpen door Loes en heel goed geslaagd maar daarover vast een andere keer meer.

Prettig Pasen