The name is Jane. Dear Jane

Klinkt lekker dramatisch he?  Maar Jane heeft de wind eronder.  Gisteren kwamen er maar liefst 4 blokjes af (ok, ik werk aan meerdere blokjes tegelijk; na 2 stukjes aan elkaar strijk ik en vandaar meerdere blokjes tegelijk)!  De teller staat nu op 53 en daarom mag ik voor mezelf nu een soort "deeldiploma" afprinten van de CD-rom.  Ik heb nu "goud"en ik ga door voor diamant.  Niet dat dit heel belangrijk is maar op een of andere manier werd 50 blokjes afhebben wel een doel hierdoor en werkte het als een goede stimulans.

Tijdens de drukke kerstdagen lukte het me niet elke dag om te naaien maar verder ging nu alle tijd naar Jane.  Het leuke is dat ik nu ook zie wat ik nog moeilijk vind in het naaien.  Ronde vormen gaan inmiddels prima en appliqueren kan ik ook.  Zelfs appliqueren op een specifieke plek, daar heb ik inmiddels een trucje voor : Roxanne Glue it baste it.  Als ik met spelden werk of als ik iets oprijg om te appliqeren dan ging het bij mij altijd verschuiven maar hiermee lukt het me.

Wat ik nog beter moet oefenen zijn blokjes met van die hele dunne reepjes.  Ik geef me af en toe maar gewonnen dat het niet helemaal precies doorloopt en besef me dat ik gewoon nog preciezer moet aftekenen.  Quiltjail is dus niet perfect maar ja misschien heeft iemand dan maar aan de tralies lopen morrelen?
Ik heb nu meer en meer de aanwijzingen van Brenda Mangis Papadakis gelezen en zij zegt dat niemand expres een lelijk blok maakt en dat iedereen z'n best doet.  Voorlopig is dat een goeie troost voor me.

Op de CD-rom (ik heb zowel boek als CD-rom en gebruik beide) staan ook tips bij elk blok.  Die zoek ik nu eerst op bij blokken waarbij ik niet precies weet hoe ik eraan moet beginnen.  Veel van die informatie is ook op dit blog That quilt te vinden.  Daar staan ook veel handige foto's erbij.  Ik kwam dit blog al een paar jaar geleden tegen en ik wist dat het me goed van pas zou gaan komen.

Blokje G12 Gloriae was een beetje een lastpak.  Inzetzomen zijn normaal geen probleem maar wel als het hoekje uit een stofje bestaat, kwam ik achter.  Ik heb dit opgelost door de naadjes om te vouwen en tijdelijk met lijmstift vast te plakken.  Vervolgens werkte ik op een soort English paperpiecing manier om de stukjes rondom de ster af te maken.  Dus probeer ik ook zelf nog wel eens iets uit en ga ik kritisch om met de tips op site en cd-rom.
Binnenkort komen weer blokjes waarbij ik -denk ik - dezelfde truc ga uithalen en ik zal proberen om dan aan foto's te denken.

Als je goed kijkt naar de foto (als je hem vergroot) dan zie je dat links op de gewone manier geprobeerd is met naaien en boven en onder zie je kleine bruine puntjes door de paperpiecing manier, die ik dus zonder papier doe ;)

Bij deze Berry baskets heb ik de indeling van achtergrond en gekleurde stof veranderd zodat ik er meer mandjes in zag.  Staat leuk he?

Dan wens ik jullie nog het allerbeste voor het komende jaar en ga ik weer verder met blokjes voorbereiden want ja... Jane roept.

In een Dear Jane stemming

 

Zo daar gaat 'ie weer.  De laatste tijd wel veel blogjes gelezen en blokjes gemaakt maar weinig geschreven.  Het gaat nog steeds goed met de "Life is beautiful" er zijn weer een paar stitcheries gemaakt en 6 bloemen zijn geappliqueerd deze maand.

En dan opeens gaat het weer in volle vaart vooruit met de Dear Jane.  Ging het in de zomervakantie en vlak daarna steeds net mis, nu gaat het steeds goed en heb ik er echt lol in.  Ik houd me niet meer zo strak aan eerst de ene trip af en dan pas de volgende.  Dat is wel zoals ik ze uitgeprint en voorbereid heb maar ik ben ook aan mijn "roze" trip begonnen terwijl er nu nog steeds eentje van de gele niet af is (daar hoop ik van de week verandering in te brengen) maar het stoort me niet.

Zo leuk dat dit stofje nu ook in m'n Jane zit (zit ook in The Graceful Garden, The girls, de jojo's en de Life is beautiful), als je steeds een klein stukje gebruikt kom je een heel end met zo'n fat quartertje.

En deze stofjes zijn weer zo leuk omdat een drietal ervan uit een fat eight bundel komen met reproductiestofjes van de originele Dear Jane en gekocht op een vakantie in Parijs.  Al dat soort leuke ervaringen komen weer boven met zulke lapjes...

Afgelopen weekend maar eens alle affe blokjes op de muur geplakt en ik was blij verrast.  Het lijkt al veel meer dan ik dacht en opeens komt het ene na het andere blokje tevoorschijn.  Gewoon verslavend.

Zo tussendoor is het ook heerlijk om 's avonds wat steekjes te zetten aan de Souvenirs quilt.  In het centrum heb ik echoquilten uitgeprobeerd en in de log cabin banen eromheen is al een raster gequilt.  Daar gaan nog een soort zigzags overheen om een nog leuker patroon te maken.

Zo nu maar eens de kerstquilts tevoorschijn halen.  Want de kerststemming die heb ik nog niet maar da's niet erg : een Dear Jane stemming is een stuk praktischer! 

Snoepjes van blokken...

Op quilt gebied heb ik nu last van het rood-wit-roze virus.  Voor de goede orde : dat vind ik niet erg.  Zeker niet als ik het resultaat zie van wat ik al af heb van de Life is Beautiful quilt.

Op de een of andere manier trek ik de laatste maanden heel erg naar rood, wit en roze.  Rode koffiekopjes gekocht, rode ovenwanten, 't valt me opeens op.  Maar wat het meeste is aangegroeid is de hoeveelheid rode lapjes, ik denk dat ik ze niet eens allemaal zal kunnen verwerken in deze quilt.  Kijk maar wat ik gisteren meenam uit De Potterije in Lokeren.

Als ik lapjes ergens heb gekocht, zet ik ze thuis meestal meteen op de foto met een briefje van de desbetreffende winkel erbij.  Als ik dan meer nodig heb van een bepaald lapje weet ik tenminste waar ik moet zoeken en door het digitale fototoestel weet ik ook wanneer het gekocht is.   Voor sommige mensen komt dit heel georganiseerd over, zelf vind ik dat wel meevallen.

Na het fotograferen en even koesteren en aaien, mogen de lapjes in bad.  Samen met een paar lapjes van dezelfde kleur doe ik ze in een teiltje (afwasteiltje) met warm water en een beetje azijn.  Dat fixeert de kleuren goed.  Daarna krijgen ze nog zo'n bad maar dan met een klein beetje wasmiddel.  Zeker met rode lapjes nodig en het maakt dan niet uit welk merk (m.a.w. ook Moda-lapjes zijn gevaarlijk!) ze geven allemaal wat af en krimpen ook een beetje.  Na het hangen aan de waslijn worden de lapjes gestreken en opgevouwen en dan mogen ze de kast in.

En als zo'n lapje dan geluk heeft mag het in een project waar ik mee bezig ben.  Soms wordt een project even een UFO en dan liggen de lapjes voor dat project bij elkaar in een doos in de kast.  Die mogen dan eigenlijk niet in een ander project tot die UFO af is...  Maar met deze gaat het helemaal anders.  Ik snuister nu ook bij oude projecten, een bloemblaadje is niet zo groot en ik kan toch al een stukje afsnijden voor de Life is Beautiful?  En nu ik meer achtergrondstofjes nodig heb, heb ik zelfs dat geleend van een eerder project.   Ik houd me ineens niet meer aan m'n eigen regels...

En wat zegt de quilt dan?  Never regret something that made you smile.

Desalniettemin blijven het snoepjes van blokken, al zeg ik het zelf.  Heerlijk om aan te werken.  Heerlijke herhaling (want steeds rood, steeds zelfde soort appliceren) en heerlijke afwisseling want steeds een andere achtergrondstof (laat ik maximaal 4 keer herhalen) en steeds weer een ander combinatie van bloemetjes.  Ik vraag me af hoe lang het rood-wit-roze virus aan zal houden, hopelijk lang genoeg om de quilt in een ruk af te krijgen.

Zoals je ziet zijn er nu 14 blokken klaar met appliceren, die moeten nog op maat geknipt worden en de achterkant moet nog weggeknipt worden.  Maar dat doe ik pas als ik de blokken aan elkaar ga zetten. 

 

Jan de wind...

Eindelijk kan ik er over bloggen.  Het babyquiltje is klaar en is alvast bij de toekomstige ouders. Die er gelukkig blij mee zijn.
Gisteren naar Spijkenisse gereden en dat werd een mooie omweg langs dammen omdat we op de heenweg niet over de Zeelandbrug konden (op de terugweg weer wel).  Als je zo langs zee rijdt merk je dat de wind behoorlijk bezig is.

Maar dit berichtje heet niet voor niets Jan de wind.  Niet dat het quiltje zo gaat heten (label komt erop als het neefje er is) maar net zoals bij elke andere quilt kwam ik weer even op zo'n punt van: hoe los ik dit op?  Wat doe ik hiermee?  En nu had ik natuurlijk geen tijd om het een tijdje opzij te leggen en er na een halfjaar weer aan verder te gaan.

Ik wist al heel snel dat ik de golven wilde echoquilten.  Met blauw verlopend quiltgaren want dat had ik nog liggen.  

Maar wat doe ik dan bij het gedeelte van het bootje? Als de rest zo flink gequilt is kan ik dat niet openlaten (ook al zegt de verpakking van de vulling dat je tot 6 inch uit elkaar kunt quilten). Ik heb daar een ecru quiltgaren gebruikt en verzon al snel een zon.  Wel zo mooi om het leven met zonneschijn te beginnen.  Hmmm helemaal door laten lopen?  Of een wolkje aan de andere kant?

Arianne had het over een beetje golvende wolken zodat de ruimte beter gevuld werd.  Nu ben ik niet super met tekenen en kreeg ik dat thuis niet helemaal naar m'n zin.  Maar die golvende lijnen en het weer brachten me op het idee van "Jan de wind" en die heb ik er toen ingequilt.  Hij zorgt ervoor dat het bootje de wind in de rug krijgt.

De randen heb ik eenvoudig gehouden door gewoon streepjes te quilten. Het groene stofje met al z'n krullen zorgde al voor genoeg golvende lijnen.  Eerst wilde ik het geheel afbiezen met donkerblauw maar het is toch oranje geworden om het iets vrolijker te maken.

 

Ook de achterkant is in stijl en alle kleurtjes komen daar ook weer terug.

 

 

Het patroon kocht ik tijdens Saint-Marie aux Mines bij de stand van L'Atelier d'Eole.  Dit patroontje heet Gloups, les p'tits poissons... en is een creatie van Delphine POHU.  Ik heb het patroontje wat aangepast, meer kleurtjes gebruikt dan blauw, grijs en bruin en de afmeting is door het toevoegen van extra zee aan de onderkant en een border iets vergroot. De vis aan touwtje hoort los te bungelen maar ik dacht dat het praktischer was om deze toch maar vast te zetten. Op het voorbeeld zie ik weinig quiltwerk maar de ontwerpster gebruikt dit vooral als muurquiltjes en soms maakt ze er lekker grote kussens van.
Dit is de site : http://www.atelierdeole.com/accueil.html.  Dit patroontje staat er nog niet op maar wie weet verandert dat snel.

En nu?  Wel zodra het in de wasmachine zat grepen mijn handen alweer naar de Life is beautiful en de Souvenirs quilt.  Heerlijk toch dat je nooit helemaal zonder hoeft te zitten.
 

Voorproefje

't Bezoek aan Sainte Marie kwam heel goed uit.  Voor een neefje dat eind november / begin december geboren zal worden was ik nog op zoek naar een leuk patroon voor een babyquiltje.

Daarvoor ben ik toen goed geslaagd maar meer laat ik er verder nog niet over los.  De ouders kijken nl. ook nog wel eens op dit blog...
Maar een klein voorproefje kan geen kwaad.  Heel intensief ben ik het aan het nu quilten, met lijnen (uit de vrije hand) op 5 mm afstand met een gekleurd garen.  Nog even goed doorquilten dan is het vast op tijd klaar.  Dus ga ik ook vrolijk aan het quilten als ik op verjaardagsvisite ben in de familie.

Tussendoor zijn ook weer een flink aantal meisjesblokken gemaakt.  Dit zijn de roze

En dit zijn de blauwe.  M'n lief vond het ook wel lijken op dansende derwisjen.

Even een groepsfoto, de meeste blokjes zijn nu gemaakt.  Krijg gewoon zin om weer rijen aan elkaar te gaan naaien en de quilt af te maken maar eerst nog even het babyquiltje.

 

Even nagenieten van... Rombach Le-Franc

Voorlopig ben ik nog niet uitgeblogd over de Elzas, misschien zo tussendoor wel een ander blogje, maar er valt echt heel veel te zien.  Nu ben ik natuurlijk niet de enige en zijn er op het web al een berg foto's te vinden.  Toch ga ik nog even door omdat foto's van de tentoonstellingen in Rombach en Sainte Croix aux Mines minder te vinden zijn (en die hebben evenveel recht op al die internetaandacht toch?) en omdat er vaak niet bij vermeld staat wie de makers van al die geweldige quilts zijn en ik dat meestal wel doe.  Bovendien heb ik een aantal mensen ook beloofd om de foto's hier te plaatsen en ik vind het altijd fijn als anderen dat doen.

Je kan in Liepvre de bus instappen naar Rombach le Franc maar op de terugweg ben ik gaan lopen.  Anderhalve kilometer is echt niet ver.
Eerst maar even de kerk binnen.  Daar hangt werk van 2 kunstenaars; Susan Dahlberg & Jean Pierre Avonts Saint Lager.

 (detail commeth the time of blossoming II)

Eerst Susan Dahlberg.  De stof lijkt wel een lap geworden die er viltachtig uitziet.  Echt heel apart en ik heb geen idee hoe ze dit doet.   De serie heet "When the sewing machine and the chiffon replace the brush"

My dress is coldness and ice

Before dawn I

Before dawn II

Heaven bound

Land of June

Behold your groom is coming

The angel´s cry

Pontus (herkennen jullie ook het werk van Carl Larsson?)

 

Old houses of Sweden

Het werk van Jean Pierre Avonts Saint Lager is heel anders.  Heel kleurrijk en glimmend.

Le bouffon

Apart gebruik van drukknopen in dit werk.

Le labyrinth aux cailloux jaunes.

Le monde a l´envers.  De wereld op z´n kop.  Afrika als middelpunt van de wereld.  Hieraan merk je dat het werk van deze kunstenaar een boodschap mee wil geven.

Medusa.  Heel herkenbaar en prachtig gemaakt.  Ik vond ook de rand heel apart.  Doorzichtige stof en dan van allerlei lapjes erachter quilten. Zie ook detail.

Er was nog een expositieruimte in Rombach.  Hier hing het werk van Nancy Crow.  Zij werkt met monoprints (he dat deden we op de lerarenopleiding ook voor handvaardigheid maar dan met papier) en machinaal quilten.  Dit werk sprak mij een stuk minder aan.  Eigenlijk was dit de enige tentoonstelling waarbij dit het geval was.  Maar wie weet kunnen jullie er wel wat mee.  De serie heet Selfportrets - Focus.

 

Monoprint #9 long met detailfoto.

 

 Monoprint #54 short

 

Monoprint #26A